EDITOR’S NOTE: Ornis Althuis, galleriehouder te Utrecht, zal ons met regelmaat voorzien van interessante bijdrages op het gebied van kunst. Hij trapt af met een kleine introductie in de huidige stand van zaken op het gebied van hedendaagse kunst. We hopen dat jullie deze toevoeging net zo gaan waarderen als wij.

 

Hedendaagse kunst het nieuwe speeltje van de allerrijksten

Afgelopen weken waren weer de post-war and contemporary art veilingen van de drie grootste veilinghuizen ter wereld: Christie’s, Sotheby’s en Philips de Pury.  Samen waren zij deze keer goed voor een totaal van $892 miljoen. Records werden verbroken: het duurste hedendaagse kunstwerk ooit verkocht op een veiling en vele recordprijzen voor kunstwerken van individuele kunstenaars zoals Roy Liechtenstein, Ai Weiwei, Cy Twombly, Jackson Pollock, Yves Klein om er maar een paar te noemen.

 

Yves Klein

Ai WeiWei

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit waren de cijfers van de veilingen:

Christie’s: $465 miljoen

Sotheby’s: $330 miljoen

Philips de Pury: $97 miljoen

Hoogtepunten waren een Rothko, Orange, Red, Yellow, 1961, aangeboden door Christie’s, geschat werd dat hij op zou leveren tussen de $35-$45 miljoen, maar hij heeft uiteindelijke het ongelooflijke bedrag van $86,9 miljoen opgeleverd. Een anonieme bieder via de telefoon heeft aan het langste eind getrokken.

Bij Sotheby’s waren de absolute hoogtepunten van de veiling een Roy Liechtenstein en een Francis Bacon. De Lichtenstein Sleeping Girl (1964) werd verkocht voor $44,9 miljoen.

Een schilderij van Bacon naar de vriend van de kunstenaar George Dyer (1976), werd voor een zelfde bedrag verkocht.

 

Rothko

Francis Bacon

Roy Liechtenstein

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In 2008 kreeg de kunstwereld, net als de hele (financiële) wereld, ook te maken met de crisis. Prijzen op veilingen schoten omlaag, werken werden niet meer verkocht en het aanbod van kwalitatief goede werken slonk. Deze crisis is voor de kunstwereld uiteindelijk maar van korte duur geweest, mocht die er überhaupt zijn geweest op het allerhoogste niveau, iets waar je nooit achter zal komen.

De top galeries hebben het misschien een jaar minder gehad maar waren alweer snel op het niveau van voor de crisis. Dit is iets wat niet te traceren is door het gemis van enige transparantie, iets wat bij veilingen wel het geval is. Nu 4 jaar later zitten de veilingen bijna weer op het niveau van voor de crisis. In die 4 jaar is 2008/2009 eigenlijk hun enige rampjaar geweest en daarna is de markt weer langzaam gaan groeien. Enigszins bizar maar van de andere kant wat moet je met geld als je niet meer ‘veilig’ kunt investeren in bedrijven, vastgoed, goud en noem het verder maar op. Je ziet dat de trend is dat de mensen met geld kunst kopen voor ‘aan de muur’ om deze na een paar jaar weer te verkopen met winst.

Kunst is de juiste beslissing, mocht je de beste werken kunnen kopen voor de juiste prijs….